La vie à Montréal (10)
22 september 2008
In het begin mis je al het vanzelfsprekende, alles wat je zo gewoon was uit je Belgische leventje: de Peter Van de Veire-ochtendshow op STUBRU, het journaal waar je nauwelijks naar keek, de krant die je zo weinig las, “een klein bruin brood gesneden aub” bij de bakker en op je wenken bediend worden, blonde Leffes of een gewone LEKKERE pint voor een schappelijke prijs op café, goedkope Côte d’Or chocolade, de aldi-chocomoussekes en uiteraard je vrienden en families nooit verder weg dan een maximum 1 uur durende treinrit. Je merkt dat Belgische lekkerbekken hier niet helemaal aan hun trekken komen, hoewel het hier in Montréal naar het schijnt goed meevalt in vergelijking met de rest van Noord-Amerika.
Aan het gemis van overvloedig écht lekker eten ben zelfs ik (Lien dus, voor degenen die ons niet zo goed kennen) snel gewend geraakt. Je moet wat beter zoeken, de eerste week strompelden we vaak 1 uur of langer rond in de supermarkt om uiteindelijk met 1 mandje buiten te komen waar je dan – slik – 60$ voor betaalt. Je toast je brood en probeert niet te denken aan het heerlijk vers knapperig brood dat we kennen van thuis. Je mist kaas en denkt dat het maar goed kan zijn voor de lijn. Maar dan… dan bezoek je na 2 weken eindelijk eens Marché Atwater en vind je daar vers brood, heerlijke croissants en zowaar Nederlandse jonge gouda! Mmmmm, boterhammen met kaas hebben zelden zo lekker gesmaakt! 
De lijn laat je dan maar voor wat ze is…
Hieronder zie je Marché Atwater, één van de verschillende indoormarkten in Montréal:
Vrijdag ben ik met Ruben gaan kanovaren op de “fleuve” St-Laurent en tussen de eilandjes van Boucherville. We haalden de kano op bij zijn schoonouders, staken de grote autoweg over met de kano in de hand (klinkt vlotter dan het aanvoelde), brachten ons bootje in de rivier en we waren vertrokken. Stroomopwaarts peddelend zag ik al gauw de skyline van Montréal te voorschijn komen. Wat later namen we een afslag en voeren we tussen met riet bedekte oevers. Super om zo dicht bij een grootstad een stukje natuurschoon als dit terug te vinden.
Ook in de stad zelf ontdekten we tijdens onze eerste weken de groene kantjes van Montréal: gezellige picknickplaatsen aan de Vieux Port vlakbij het historisch centrum; de Jardin Botanique waar Peter elke dag gaat werken; het zalige Parc La Fontaine gelegen in het Plateau, de – heel begrijpelijk – meest gegeerde woonbuurt in Montréal; de groene Mont-Royal; het kanaal Lachine hier vlakbij …
Kanaal Lachine, op weg naar de Marché
Met blote voeten in Parc La Fontaine
Ingang van de Jardin Botanique met fototentoonstelling
Peter en de kikker
Gebouw waar Peter werkt en zicht op Stade Olympique: de WC-pot of Big O(we) in de volksmond
Dit weekend hebben we een fiets gekocht dus nu kunnen we de stad ook al fietsend verkennen. Binnen 2 weken komt onze eerste bezoekster langs en zij brengt Peter’s fiets mee (hebben hier ontdekt dat je gratis een fiets mee kan nemen met Air Transat), dankje Liesbetje!
Nu zijn we in blijde verwachting van de Indian Summer herfstkleurenpracht, weeral iets wat we nog nooit hebben meegemaakt… Sssspannend!
Meer foto’s hier.
10 reacties
Oja, en één troost: de Peter van de Veire ochtendshow moeten wij ook missen, want die bestaat niet meer. Het is nu: ‘Thomas staat op’. Ook leuk, maar niet hetzelfde natuurlijk.
Dat kan je dus alleszins al niet meer als excuus gebruiken om terug te keren 
Zal eens extra hard genieten van mijn volgende pint en Aldi-chocomousseje! Het ziet er daar anders heel mooi uit!
Geniet voor ons mee van de Indian Summer!
Zoen,
Rox
Quebecaanse lieverds,
Je doet ons al watertanden, zelfs al moeten we de heerlijke Belgische keuken daarbij wat verdringen. Niet dat we nu echt al oefenen om ons te ‘onthouden’: tegen dat we een voet aan de grond in Montréal zetten, hebben jullie al alle finesses in een of andere Atwater ontdekt.
Tussen de bedrijven door nu eerst een typisch Belgische fiets tunen: ik zie jullie al, met een grote (picknick)mand, in oktober de stadsparken afschuimen onder een gouden/scharlaken bladerdek. Om apejaloers van te worden!
Zoenen!
PS: Ook sneeuwbanden nodig?
Schatjes,
Daar starten we dan, na een korte inloopperiode, met mooie snap-shots, en een meer dan boeiende beschrijving ter omkadering. Goed om weg te dromen en voet aan land te zetten van dit onbekende, voor een stuk ongerepte en immense land.
Zijn ervan overtuigd dat, na verloop van de nodige tijd, de typische, speciale eigenheden van daar hun geheimen zullen prijs geven. Nu de bewondering en verbazing van het fenomeen v/d “Indian Summer” en dan de winter in.
Intussen reeds een goede opsteker met de aankomst van Liesbeth !!!
Knuffels vanuit Bellegem.
- Lien
- 24 sep 2008 om 8:31
- 6
Ter info: als je LiesbeT te vriend wil houden, mag je haar naam niet met een h schrijven!
sorry liesbet !
hey bezekes!!
zo te horen hebben jullie t daar zalig (vooral lien dan, de peter zal wel gaan werken moeha), of toch sinds de ontdekking van de Atwater..
foto’s zijn de max, en de zon schijnt er warempel!!
mis udder!! geniet, geniet, geniet!!
mwoah!
Hoi hoi!
“Peter en de kikker”, schitterend gewoon! Ik zie dat jullie al vriendjes maken
Geniet van het ‘Montréalaanse’ leven!
bommelaar Sarah
Net op tijd gered Linda
Ha, de Canadeesjes! Leuk verhaaltje, en was blij te zien op de fotos dat jullie er nog steeds hetzelfde uitzien
Leg die gouda en verse croissants al maar klaar, want ik kom eraan!!
(hm, mss toch nog efkes wachten, tegen dak er écht ben is die gouda anders al beschimmeld…). Aftelleeeeee!
Zoen!