Anderhalv

7-10 januari – Taupo

Toen we maandagochtend wakker werden in Taupo, was het eerste wat we deden naar de lucht keken: die zat potdicht. We hadden namelijk een tandem-skydive geboekt. Aangezien we wisten dat het met zo’n weer niets zou worden, al andere plannen gemaakt, maar toch nog even gebeld om te herboeken. Bleek dat we toch af mochten komen! Tamelijk nerveus toegekomen, DVDtje bekeken van voorgangers en ons al in de rode pakjes gehesen. Maar niet gesprongen (teveel wolken) en geboekt voor ’s middags. ’s Middags van ‘t zelfde en geboekt voor dag erna. Doorgereden richting Rotorua, en op tijd gestopt in Waikite Valley, waar we op een camping konden staan met een geothermisch verwarmd zwembad! Zalig! Met ons tentje naast een kokend heet beekje en af en toe loom worden in het zwembad: perfecte manier om de wat verloren dag af te sluiten.
’s Ochtends Wai-O-Tapu gedaan, een park vol vreemde vulkanische verschijnselen in allerlei kleuren. Nogal buitenaards in de regen en een dompe rotte-eieren-geur: mmm zwavel… Teruggereden naar Taupo, waar onze skydive uiteraard opnieuw afgelast was.

Dag erna op bus gestapt die ons naar de ingang bracht voor Tongariro National Park, waar we de dagwandeling Tongariro Crossing deden: ongelooflijk! Tussen twee vulkanen omhoog geklommen, via de Devil’s Staircase, door verschillende kraters, langs azuurblauwgekleurde meertjes en rokende grond. Echt Mount Doom uit Lord Of The Rings. Bleek later dat ze die daar inderdaad hadden opgenomen. Weer viel gelukkig mee, en we duimden voor onze skydive – die we nu echt wilden doen – morgenochtend.

Donderdag dan effectief in dat vliegtuigje kunnen stappen, dicht tegen onze instructeur achter ons. De andere mensen sprongen er allemaal uit op 12000 ft, zodat wij twee de enige waren die omhoogklommen tot 15000 ft (4,5 km). Mooi uitzicht over het hele Noordeiland bijna, tot we naar dat gapende gat achterin het vliegtuig kropen, even schommelden en toen uit het vliegtuig vielen. Amai! Zo ontzettend vlug dat dat gaat (200km/u)! Helse pijn in de oren, nauwelijks kunnen ademen en zo ontzettend hard naar beneden zoeven! Ikke even een handje kunnen geven aan een voorbijganster. Lien sprong met een cameravrouw (wacht maar tot jullie de DVD zien! Supergrappig!) en heeft wat meer onnozel kunnen doen. Alhoewel, op het moment zelf besef je niets! Tot plots de parachute opengaat en je 3 minuten later beverig op de grond staat. Woehoe! We zijn uit een vliegtuig gesprongen!

11-14 januari – Coromandel Peninsula en Goat Island

Doorgereden naar Coromandel Peninsula, waar we vooral gezond en gezwommen hebben. Onze nieuwgekochte snorkel nauwelijks kunnen testen, want de golven waren nogal ruw. Grote doorsteek gemaakt over Auckland, via een stukje autostrade zowaar! Jammergenoeg hebben de kiwi’s hier niet veel kaas gegeten van deftig in auto rijden, zodat ze op een autostrade constant op het derde vak blijven en in bergbaantjes het liefst in je gat zitten. Grr!

Gestopt op een gezellig Dranouter-achtige camping vlakbij Goat Island, een marien reservaat. Even snorkel uitgeprobeerd en het water zit hier echt vol vissen. Dag erna meer gerief gehuurd, waaronder wetsuits om niet koud te krijgen en de max veel gezien: grote snappers, schooltjes demoiselles, blauwe maomao’s, een klein groepje pijlinktvisjes (zo koddig!) en ik op de terugweg een pijlstaartrog kunnen volgen. Weer was opnieuw om te bakken.

15 januari en verder – Rest van Northland en Auckland

Vandaag met de zielbootcatamaran Carino de Bay of Islands ingetrokken, heerlijk liggen luieren in de zon, gesnorkeld, gebarbecued en een bende tuimelaars kunnen volgen! Weeral zalig gewoon! Morgen logeren we waarschijnlijk bij de Amerikanen die we op het Zuideiland zijn tegengekomen, waarna we terug afzakken naar Auckland. Daar nemen we dan het vliegtuig naar Bangkok, voor nog een weekje luieren in Thailand om dan weer naar ons koude Belgenlandje terug te keren en jullie allemaal terug te zien! Tot dan!!