Jap, ‘t is alweer een tijdje geleden dat je van ons hebt gehoord, maar we hebben niet stilgezetten! 
1 januari – Kaikoura
Sinds lange tijd nieuwjaarsnacht niet meer bewust meegemaakt. Niet door de drank, maar omdat we al lagen te ronken om vroeg op te staan voor onze nieuwjaarswalvistocht. En die was schitterend! Gladde zee, schitterend moderne catamaran en drie (!) potvissen die netjes om beurt naast de boot dreven en diep ademhaalden, om dan traagjes met hun staart omhoog, weer naar beneden te duiken. Waw! Ik had al potvissen gezien (in iets ruwere omstandigen in Noorwegen), en was nog net iets meer onder de indruk toen de boot plots ten midden van een hele bende Duskydolfijnen (zo’n 300) terechtkwam. Opspringend, salto’s makend, met kalfjes langs de boot zwemmend, ongelooflijk gewoon! In de namiddag nog een wandeling gemaakt rond Kaikoura Peninsula en bijna over de pelsrobben gestruikeld.
2-4 januari – Wellington
De Ferry opgestapt en ons schitterende Zuideiland vaarwel gezegd. Alhoewel, we hebben het gevoel dat we hier nog wel eens zullen terugkomen. Aangekomen in Wellington, waar we weer een beetje het gevoel hadden om in een stad te zijn. De dichtsbijzijnde camping was een holidaypark op 12 km van ‘t stad, dus ons de tweede nacht een mottige jeugdherberg geboekt in ‘t stad. Leukste bezienswaardigheid van Wellington is het Te Papa-museum, met alles over Nieuw-Zeeland. Echt een van de mooiste en beste museums die we ooit gezien hebben, en er was net een schitterende tentoonstelling over walvissen, dus de meeste tijd daar doorgebracht. ’s Avonds nog een filmpje meegepikt, en maar gekozen voor I Am Legend, omdat ik Will Smith had gezien in New York terwijl ie die film aan het opnemen was. Bleek verdorie een snertzombiefilm te zijn! 
Ga vooral niet kijken.
Vrijdagavond aan de kust in de buurt van Kapiti Island (vogelreservaat) gekampeerd, waar we eerst van plan waren naar toe te gaan. Omdat we geen toegangsvergunning meer hadden kunnen bemachtigen en we de meeste vogels al op het vasteland gezien hadden, maar doorgereden naar Napier de volgende morgen.
5-6 januari – Napier
Napier is de Art Deco stad van de wereld, maar zag er als de meeste Nieuw Zeelandse steden nogal verlaten uit. Het weer was wel super! Volgende morgen ‘opnieuw’ vroeg opgestaan voor een lange wandeling langs het strand, richting Cape Kidnappers, waar er Jan-van-Genten-kolonie zit. Ja, we zijn nogal vogelfreaks… biologen hé! Jammergenoeg was wandelen niet de enige manier om er te geraken, en passeerden er constant tractors met karren vol toeristen langs ons heen. De terugweg was er ook iets teveel aan: 2,5u terug in de blakende zon, pff.
Jaloerrrrrs!
Ik kijk al uit naar alle beeldmateriaal!
Geniet nog van jullie laatste twee weekjes!
Liesbet
PS: Weet je al iets meer van de Canada-call?