North Island (7)
15 januari 2008
Jap, ‘t is alweer een tijdje geleden dat je van ons hebt gehoord, maar we hebben niet stilgezetten!
1 januari – Kaikoura
Sinds lange tijd nieuwjaarsnacht niet meer bewust meegemaakt. Niet door de drank, maar omdat we al lagen te ronken om vroeg op te staan voor onze nieuwjaarswalvistocht. En die was schitterend! Gladde zee, schitterend moderne catamaran en drie (!) potvissen die netjes om beurt naast de boot dreven en diep ademhaalden, om dan traagjes met hun staart omhoog, weer naar beneden te duiken. Waw! Ik had al potvissen gezien (in iets ruwere omstandigen in Noorwegen), en was nog net iets meer onder de indruk toen de boot plots ten midden van een hele bende Duskydolfijnen (zo’n 300) terechtkwam. Opspringend, salto’s makend, met kalfjes langs de boot zwemmend, ongelooflijk gewoon! In de namiddag nog een wandeling gemaakt rond Kaikoura Peninsula en bijna over de pelsrobben gestruikeld.
2-4 januari – Wellington
De Ferry opgestapt en ons schitterende Zuideiland vaarwel gezegd. Alhoewel, we hebben het gevoel dat we hier nog wel eens zullen terugkomen.
Aangekomen in Wellington, waar we weer een beetje het gevoel hadden om in een stad te zijn. De dichtsbijzijnde camping was een holidaypark op 12 km van ‘t stad, dus ons de tweede nacht een mottige jeugdherberg geboekt in ‘t stad. Leukste bezienswaardigheid van Wellington is het Te Papa-museum, met alles over Nieuw-Zeeland. Echt een van de mooiste en beste museums die we ooit gezien hebben, en er was net een schitterende tentoonstelling over walvissen, dus de meeste tijd daar doorgebracht. ‘s Avonds nog een filmpje meegepikt, en maar gekozen voor I Am Legend, omdat ik Will Smith had gezien in New York terwijl ie die film aan het opnemen was. Bleek verdorie een snertzombiefilm te zijn!
Ga vooral niet kijken.
Vrijdagavond aan de kust in de buurt van Kapiti Island (vogelreservaat) gekampeerd, waar we eerst van plan waren naar toe te gaan. Omdat we geen toegangsvergunning meer hadden kunnen bemachtigen en we de meeste vogels al op het vasteland gezien hadden, maar doorgereden naar Napier de volgende morgen.
5-6 januari – Napier
Napier is de Art Deco stad van de wereld, maar zag er als de meeste Nieuw Zeelandse steden nogal verlaten uit. Het weer was wel super! Volgende morgen ‘opnieuw’ vroeg opgestaan voor een lange wandeling langs het strand, richting Cape Kidnappers, waar er Jan-van-Genten-kolonie zit. Ja, we zijn nogal vogelfreaks… biologen hé! Jammergenoeg was wandelen niet de enige manier om er te geraken, en passeerden er constant tractors met karren vol toeristen langs ons heen.
De terugweg was er ook iets teveel aan: 2,5u terug in de blakende zon, pff.
7-10 januari – Taupo
Toen we maandagochtend wakker werden in Taupo, was het eerste wat we deden naar de lucht keken: die zat potdicht. We hadden namelijk een tandem-skydive geboekt. Aangezien we wisten dat het met zo’n weer niets zou worden, al andere plannen gemaakt, maar toch nog even gebeld om te herboeken. Bleek dat we toch af mochten komen! Tamelijk nerveus toegekomen, DVDtje bekeken van voorgangers en ons al in de rode pakjes gehesen. Maar niet gesprongen (teveel wolken) en geboekt voor ‘s middags. ‘s Middags van ‘t zelfde en geboekt voor dag erna. Doorgereden richting Rotorua, en op tijd gestopt in Waikite Valley, waar we op een camping konden staan met een geothermisch verwarmd zwembad! Zalig! Met ons tentje naast een kokend heet beekje en af en toe loom worden in het zwembad: perfecte manier om de wat verloren dag af te sluiten.
‘s Ochtends Wai-O-Tapu gedaan, een park vol vreemde vulkanische verschijnselen in allerlei kleuren. Nogal buitenaards in de regen en een dompe rotte-eieren-geur: mmm zwavel… Teruggereden naar Taupo, waar onze skydive uiteraard opnieuw afgelast was.
Dag erna op bus gestapt die ons naar de ingang bracht voor Tongariro National Park, waar we de dagwandeling Tongariro Crossing deden: ongelooflijk! Tussen twee vulkanen omhoog geklommen, via de Devil’s Staircase, door verschillende kraters, langs azuurblauwgekleurde meertjes en rokende grond. Echt Mount Doom uit Lord Of The Rings. Bleek later dat ze die daar inderdaad hadden opgenomen. Weer viel gelukkig mee, en we duimden voor onze skydive – die we nu echt wilden doen – morgenochtend.
Donderdag dan effectief in dat vliegtuigje kunnen stappen, dicht tegen onze instructeur achter ons. De andere mensen sprongen er allemaal uit op 12000 ft, zodat wij twee de enige waren die omhoogklommen tot 15000 ft (4,5 km). Mooi uitzicht over het hele Noordeiland bijna, tot we naar dat gapende gat achterin het vliegtuig kropen, even schommelden en toen uit het vliegtuig vielen. Amai! Zo ontzettend vlug dat dat gaat (200km/u)! Helse pijn in de oren, nauwelijks kunnen ademen en zo ontzettend hard naar beneden zoeven! Ikke even een handje kunnen geven aan een voorbijganster. Lien sprong met een cameravrouw (wacht maar tot jullie de DVD zien! Supergrappig!) en heeft wat meer onnozel kunnen doen. Alhoewel, op het moment zelf besef je niets! Tot plots de parachute opengaat en je 3 minuten later beverig op de grond staat. Woehoe! We zijn uit een vliegtuig gesprongen!
11-14 januari – Coromandel Peninsula en Goat Island
Doorgereden naar Coromandel Peninsula, waar we vooral gezond en gezwommen hebben. Onze nieuwgekochte snorkel nauwelijks kunnen testen, want de golven waren nogal ruw. Grote doorsteek gemaakt over Auckland, via een stukje autostrade zowaar! Jammergenoeg hebben de kiwi’s hier niet veel kaas gegeten van deftig in auto rijden, zodat ze op een autostrade constant op het derde vak blijven en in bergbaantjes het liefst in je gat zitten. Grr!
Gestopt op een gezellig Dranouter-achtige camping vlakbij Goat Island, een marien reservaat. Even snorkel uitgeprobeerd en het water zit hier echt vol vissen. Dag erna meer gerief gehuurd, waaronder wetsuits om niet koud te krijgen en de max veel gezien: grote snappers, schooltjes demoiselles, blauwe maomao’s, een klein groepje pijlinktvisjes (zo koddig!) en ik op de terugweg een pijlstaartrog kunnen volgen. Weer was opnieuw om te bakken.
15 januari en verder – Rest van Northland en Auckland
Vandaag met de zielbootcatamaran Carino de Bay of Islands ingetrokken, heerlijk liggen luieren in de zon, gesnorkeld, gebarbecued en een bende tuimelaars kunnen volgen! Weeral zalig gewoon! Morgen logeren we waarschijnlijk bij de Amerikanen die we op het Zuideiland zijn tegengekomen, waarna we terug afzakken naar Auckland. Daar nemen we dan het vliegtuig naar Bangkok, voor nog een weekje luieren in Thailand om dan weer naar ons koude Belgenlandje terug te keren en jullie allemaal terug te zien! Tot dan!!
7 reacties
Gisteren had ik je telefonisch verslag al kunnen volgen op Google Earth en mijn povere samenvatting voor Piet is meteen goedgemaakt met jullie uitgebreid verslag. De bioloog aan deze zijde zegt regelmatig amaai ! en wablief !! als hij jullie waarnemingen leest, dat zit dus zéér goed. En ik word stikjaloers van de landschappen waarin jullie rondlopen !
Nog twee weken (waarvan eentje waarin jullie je ogen extra goed de kost moeten geven) en dan moeten jullie het weer doen met het overwegend grijs van ons weer en het Belgische landschap.
Geniet volop – kick af van alle kicks en tot volgend bericht.
Chris
Hey Liesbetje! Peter heeft nog niks gehoord van Canada, dus je weet net als wij nog niet of je naar Canada gaat
… Ik ben ook benieuwd om alle nieuwtjes te horen als we terug zijn hoor ![]()
We zijn btw terug op 31 jan, dan gaan we naar Bellegem, op 1 feb dan naar Roeselare en vanaf 2 feb (zaterdag) zijn we in Gent terug.. dadaaaaXXX
PS tis hier zo heeeeeeet
Ahaaa, goed om weten, 2 febr wordt dus een Lien&Peter-day!!
Ik kijk er al naar uit, want ik begin jullie ferm te missen!
Zoen en tot gauw!
Miljaar!
Ik zit hier op het werk volledig op te gaan in jullie fantastische verhalen, terwijl collega’s beetje verder saai typen, kopiëren… Amai, het kriebelt overal vanbinnen. Zalig gewoon! Ben zo benieuwd naar jullie fotoos en zeker naar dat filmpje van de skydive. ![]()
Tot heel binnenkort! Verwacht maar dat we jullie zullen overvallen é! Geniet er nog ENORM van!
Dikke zoen, Rox
hoi daar wereldreizigers,
hoewel niet bijster origineel, kan ik niet meer dan een zuchtend waaauw uitbrengen. vooral de foto’s, die zeggen genoeg natuurlijk. hoeveel kleur kan een land hebben!? (trouwens, die kung fu foto van peter is fantastisch!)
en blijkt dat jullie al bijkans terug zijn? geef je ook een vette terugkomstparty? benieuwd om jullie lijf te zien
tamuzement nog! groeten aan de lokaaltjes,
hermien (nu met serieuze job bij LNE, het vroegere AMINAL, jaja)
Aloha batida!
Inderdaad, ik kan al mijn voorgangers enkel maar gelijk geven; jaloeoeoers, prachtige en onvergetelijke dingen beleefd blijkbaar!!! Amai jong, we hebben er even op mogen wachten, maar jullie verhalen (en bijhorende foto’s!) zijn FAN-TAS-TISCH om te lezen, echt waar!!! Af en toe lees ik hier een stukje luidop voor aan collega’s op t werk en aan Jos… Ho, amai, wij kijken uit naar de live-berichten en foto’s!!!
Als jullie in t live vertellen, zal t nooooog veel beter zijn!!
Jos en ik missen jullie ook echt (ik heb al veel gedroomd over jullie!), en kijken er echt naar uit om jullie terug te zien! Tzal waarschijnlijk noch 2, noch 3 februari worden, maar de 4de val ik de superreizigers lastig! Jullie zijn gewaarschuwd!
Soit, ik zou wel kunnen blijven typen, echt veel bij te kletsen hé en tis veeeeel te lang geleden, maar dat komt hé, dat komt!!! Tetteraars als we zijn:-)
Lienie en LJ, ik kijk er enorm naar uit jullie terug te zien en een dikke knuffel te geven! Geniet nog van jullie laatste dagen en doe ze daar de groeten in Bangkok!
Hasta la vista!
Dikke zoen,
Sap x


Jaloerrrrrs!
Ik kijk al uit naar alle beeldmateriaal!
Geniet nog van jullie laatste twee weekjes!
Liesbet
PS: Weet je al iets meer van de Canada-call?